Procesy emocjonalne dzielimy na: emocje , czyli przeżycia psychiczne, których istotą jest ustosunkowanie się do aktualnie/dawniej działających bodźców. Dzielą się na niższe (przyjemność, przykrość, stracił, gniew, działające z poziomu układu limbicznego) i wyższe (wstyd, wdzięczność, miłość, patriotyzm, nienawiść, działające z poziomu płatów czołowych, dlatego też charakterystyczne tylko dla człowieka) motywy czyli wewnętrzny stan organizmu, który pobudza organizm do działania, podtrzymuje to działanie i ukierunkowuje je. Potem emocje różnicują się, wybuchem jest okres dorastania. Procesy poznawcze rozwijają się później, aż do uzyskania dorosłości. Potem emocje różnicują się, wybuchem jest okres dorastania. Procesy poznawcze rozwijają się później, aż do uzyskania dorosłości.
Wg H.Seylego stres dzieli się na eustres (stres pozytywny, mobilizujący, dobry) i dystres (stres negatywny, de mobilizujący, zły). Organizm na stres może reagować niespecyficznie (GAS) lub specyficznie(LAS). Stres pojawia się w sytuacjach trudnych zadaniowo ( gdzie dane zadanie jest trudne do rozwiązania, problemowe, decyzyjne) i emocjonalnie, kiedy sytuacje stają się nie do zniesienia. Sytuacją stresową jest każdy sygnał odbierany jako zagrożenie dla mojego ego. Mogą być to sytuacje bolesne, nowe, konfliktowe, frustrujące, niepewne, przeciążenia, zakłócające, zagrażające lub deprywacji.